Demokratyczna Republika Konga, podobnie jak wiekszosc krajów afrykanskich, z powodu braku dobrego przywództwa politycznego walczy o to, by stac sie prawdziwie suwerennym panstwem. Kilku afrykanskich przywódców zdystansowalo sie od nacjonalistycznych idealów, które doprowadzily do niepodleglosci. Jednak nacjonalizm sprawdzil sie juz zarówno w zdobywaniu wolnosci, jak i w procesie rozwoju narodów. Joseph Kabila przedstawiony jest w tej ksiazce jako obraz nacjonalizmu nie tylko niepodleglosciowego, jak Nkrouma, Lumumba etc., ale takze tego, który opowiada sie za narodowym samostanowieniem, za narodowa suwerennoscia, w odniesieniu do imperialistycznych inklinacji, jak Mzée Kabila, Mouammar El Kadhafi etc. Okazuje sie, ze dzieki swojemu wielkiemu poczuciu nacjonalizmu wytyczyl on linie postepowania, która zasluguje na przestrzeganie i zachowanie: suwerennosc, godnosc i szacunek dla DRK jako niepodleglego panstwa. Swoja nacjonalistyczna wizje ukierunkowal na glosne i wyrazne potwierdzenie niepodleglosci, suwerennosci i woli zycia jako naród. Dzieki swojemu integrystycznemu i federacyjnemu przywództwu udaremnil plan balkanizacji kraju.
Veja mais